کانون  زبان فرهنگيان

Ability = توانايي
Afraid (of) = ترسيده از – نگران از
Amount= مقدار
Area = منطقه – ناحيه
Basis= اساس – زمينه
Brain = مغز
Briefly= به طور خلاصه
Call up = زنگ زدن به
Chemical = شيميايي
Conscious= هوشيار
Dead=مرده
Detail=جزء
Emotional = احساساتي
Enter = واردشدن
Even = حتي
Event = واقعه – رويداد
Exist = وجود داشتن
Feeling = احساس
Foreigner = بيگانه – خارجي
Forest = ‌جنگل
Hear about = شنيدن درباره
Hobby= سرگرمي
Information= اطلاعات
Interest = علاقمندي
Jet = جت
Look after = نگهداري كردن – مراقبت كردن
Loss = زيان – ضرر
Memory = حافظه
Mental =‌ رواني
Mind = حافظه
Mistake = اشتباه
Object = مفعول- جسم
Occur = ‌اتفاق افتادن
Over and over =‌بارها و بارها
Over learning= زياد ياد گرفتن
Pace= گام - قدم
Painful = دردناك
Photographic = فتو گرافيك
Physical= جسمي – فيزيكي
Poem=شعر
Psychologist= روانشناس
Question= سؤال – سؤال كردن
Recall= درباره زنگ زدن
Record = ضبط كردن
Responsible=مسؤول
Scene=منظره – چشم انداز
Search for = جستجو كردن براي
Shopkeeper = مغازه دار- فروشگاه دار
Slow down= آرام كردن – كم كردن
Sorry about = متأسف از
Stick in ones mind = در حافظه ماندن
Talk with = صحبت كردن با
Thus = بنابراين
Turn up = بالا بردن
Weekend = آخرهفته – تعطيلات

 

فعل هاي دو كلمه اي (Two – word verbs)

1) فعل هاي دو كلمه اي (Two – word verbs)
1 – بسياري از فعل ها از دو كلمه تشكيل شده اند، يكي قسمت اصلي فعل و ديگري جزئي كه آن را كامل مي كند.مانند Put on‌ كه قسمت اصلي آن Put‌و جزء ديگر آن On‌مي باشد.

Put -> base
On -> particle

شما با چند فعل دو كلمه اي زير قبلاً آشنا شده ايد:

Put on = پوشيدن
Give back =‌پس دادن
Wake up = بيدار شدن
Take off = درآوردن
Pick up = برداشتن
Turn on = خاموش كردن
Call up=تماس تلفني گرفتن
Turn down= كم كردن
 

  2 – اگر مفعول فعل دو كلمه اي يك اسم باشد، هم مي تواند بعد از قسمت اصلي فعل دو كلمه اي بيايد و هم مي تواند بعد از جزء دوم فعل دو كلمه اي بيايد به مثال زير توجه كنيد:

I put on my coat. (put on + مفعول)
I put my coat on. (Put‌+ مفعول+On(

همانطور كه در مثال بالا ملاحظه مي كنيد مفعول اين فعل يعني my coat در جمله اول بعد از هردو كلمه فعل دو كلمه اي آمده است و در جمله دوم كلمه فعل دو كلمه اي آمده است و به هر دو شكل صحيح است.  

  3 – حال اگر مفعول فعل دو كلمه اي، يك ضمير باشد فقط مي تواند ما بين دو كلمه فعل دو كلمه اي بيايد.

به مثال زير توجه كنيد:

I put it on.(put+ ضمير مفعول+on)

ملاحظه مي كنيد كه it كه مفعول است ما بين put , on كه دو كلمه فعل دو كلمه اي هستند آمده است. به چند مثال ديگر توجه كنيد:

I turn on the T.V (turn on + مفعول)
I turn the T.V on (turn + مفعول+ on)
I turn it on . (turn + ضمير مفعول+on)


Can you wake up mary at 6:00? (wake up + مفعول)
Can you wake mary up at 6 : 00 ? (wake+مفعول+up)
Can you wake her up at 6:00? (wake +ضميرمفعول+up)
 

  2) حرف اضافه + فعل يا صفت (adjective/verb+preposition)

بعد از فعل ها و صفت ها مي توان حرف اضافه را آورد. اسم يا ضميري كه بعد از حرف اضافه مي آيد، مفعول آن است و هميشه بعد از آن مي آيد.

He is looking for his pen
He is looking for it.

بعد از فعل look حرف اضافه for‌آمده است و مفعول آن his pen يا It بعد از حرف اضافه آمده است.

Im sorry about the accident.
Im sorry about it.

بعد از صفت sorry حرف اضافه about آمده است و مفعول آن the accident يا It بعد از حرف اضافه آمده است.

He is waiting for her sister.(فعل+حرف اضافه)
They are talking about the children. (فعل+حرف اضافه)
Im sorry about the accident. (صفت+حرف اضافه)
He was afraid of the animals. (صفت+حرف اضافه)