کانون  زبان فرهنگيان

همخوان ها و واکه ها بخش می شود. بدینسان که از ۱۰ واکه ‌‌‌۲۰

همخوان  ۱نیم واکه  و ۲نشانه سختی و نرمی در خواندن فراهم آمده است.

چند نکته:

۱- واکه ё همواره تکیه بر است و مانند آوای یـُ در واژه های یویو و یونجه در

زبان فارسی خوانده می شود.

۲- واکه и پس از همخوان های ж ш ц همانند واکه ы خوانده می شود.

۳- نیم واکه й برابر با آوای کوتاه (ی) در پایان واژه های فارسی است مانند: چای   سرای

۴- همخوان مرکب ц (ت+س) برابر فارسی ندارد. این همخوان مرکب با جای گرفتن نوک زبان در پشت دندان های بالا و ادای همزمان همخوانهای ت و س بدست می آید. نزدیکترین برابر با این آوادر زبان فارسی در واژه عطسه بدست می آید.

۵- همخوان щ برابر با آواي كشيده شّ در زبان فارسي است.

۶- نشانه ъ بي آواست و چندانكه از نام آن (نشانه سختي) پيداست نشانه سخت بودن همخوان پيش از خود است.

۷ـ واكه ы برابر فارسی ندارد. این واکه که با پس کشیدن زبان و باز کردن دهان بیش از هنگامی که واکه и را ادا می کنیم بدست می آید.

۸ـ نشانه ь بی آواستو چنانکه از نام آن ( نشانه نرمی) پیداست نشانه نرم بودن همخوان پیش از خود است. این نشانه همچنین در پایان شماری از واژه ها دگرگونی معنایی آنها را با واژه های بدون این نشانه باز می نمایاند.

واکه ها:

А Е Ё И О У Ы Э Ю Я

نيم واكه:

Й

نشانه نرمي:

Ь

نشانه سختي و جداسازي:

Ъ 

 همخوان ها:

Б В Г Д Ж З К Л М Н П Р С Т Ф Х Ц Ч Ш Щ

اين هم درس دو كه تمام شد

من رو از نظراتتون باخبر كنيد